online-shop  



  

De diversiteit van de bloedzuiger

 

hirudomed  Er leven op aarde meer dan 600 soorten bloedzuigers. Gedurende hun erg lange evolutieperiode (minstens 300 miljoen jaar, sommige bronnen hebben het over 600 miljoen jaar), hebben ze zich erg slim aangepast aan de steeds veranderende biotopen. De eerste soort bloedzuiger kon het bloed van gewervelde dieren niet gebruiken aangezien deze organismen en in het bijzonder zoogdieren vele miljoenen jaren jonger waren dan de bloedzuiger zelf. De bloedzuiger paste zich echter snel aan deze veranderingen aan. 

 
 Vele gereputeerde bronnen beweren dat voor medicinale bloedzuigers bloed van gewervelde dieren een noodzakelijke vereiste is om zich voort te platen. Deze stelling wordt momenteel onderzocht.

 

 Niet enkel de voedselbronnen van de bloedzuiger zijn echter erg specifiek. Het gevarieerde uiterlijk van de medicinale bloedzuigers is fascinerend. Wat betreft efficiëntie bestaat er niet echt een verschil tussen de diertjes. Alle soorten injecteren hun bekende chemische speekselcocktail, geroemd voor zijn therapeutische effecten. 

  
  Er bestaan soorten bloedzuigers met een erg lichte gele huid met eerder gewone vlekken op de rug. Andere soorten zijn midden tot donker groen met oranje gemarkeerde patronen en twee lichte laterale “rally strepen”. Nog eens andere soorten hebben een bijna zwarte rug.

 

 Ook de vlekken op de buik variëren. Bij sommige soorten zien we uniform licht olijfgroene buiken, andere soorten hebben uitgesproken, geïntegreerde donkere deeltjes of zijn helemaal zwart.

 

 In onze vijvers in Biebertal bevinden er zich alle variaties en hybrides. De diversiteit aan kleuren en markeringen zijn er een teken van dat de diertjes zich aanpassen aan de verscheidene biosferen. Wat betreft hun fysiologische efficiëntie zijn alle soorten min of meer identiek. Ze brengen ons in vervoering met hun natuurlijke schoonheid en diversiteit. Hun elegante zwemstijl is uniek. 

 

 Professor Kutschera (Universiteit Kassel/Duitsland) heeft nauwgezet de genetische verschillen tussen de verschillende bloedzuiger fenotypes onderzocht. Deze genetische verschillen zijn echter niet belangrijk wat betreft hun praktische gebruik: de dieren hebben dan wel een divers uiterlijk, maar ze hebben allemaal hetzelfde therapeutisch effect. Laat ons simpelweg genieten van de vindingrijkheid van de natuur. 

 

 Waarom er hier maar een paar feiten te lezen zijn wat betreft de evolutietijd en de modificatie van de soort? Dit komt doordat de wetenschappelijke tak die zich hiermee bezighoudt relatief jong en nog niet erg wijd verspreid is. Er wordt momenteel hard gewerkt, maar er blijven meer open dan beantwoorde vragen. Ondertussen gaan steeds meer mensen op zoek naar de geheimen van deze fascinerende Hirudo. Toch weten we momenteel meer over bepaalde tropische spinnen dan over onze oude gezel en therapeut, de medicinale bloedzuiger.

 

Het belang van acupunctuurpunten in geneeskunde

 

 Therapeuten die werken met bloedzuigers zijn in een controversiële discussie verwikkeld of het geneeskrachtige effect kan worden vergroot door de diertjes direct op acupunctuurpunten te plaatsen. De discussie heeft vooral betrekking op de behandeling van orthopedische ziektes (bijvoorbeeld knie artrose).

 

 Een recent artikel betreffende de medische betekenis van acupunctuur en een interessante bijdrage tot deze discussie is LEHMANN, HANJO, Süddeutsche Zeitung 186, Augustus 14/15, 2010, pagina 20. De auteur is een arts en het hoofd van het Duitse Instituut voor Traditionele Chinese Geneeskunde (Deutsches Institut für Traditionelle Chinesische Medizin (TCM)).

 

 Sensationele rapporten van de Fransman Georges Soulié (1878-1955) verstevigden de goede reputatie die Chinese acupunctuur genoot in Europa en de Verenigde Staten. In Duitsland droegen deze rapporten bij tot de benoeming van artsen tot gekwalificeerde acupunctuur therapeuten. Het Duitse ziekenfonds betaalt de kosten van een acupunctuurbehandeling terug bij bepaalde pijn syndromen.

 

 In het geciteerde artikel wordt Georges Soulié afgeschilderd als een West-Oosterse charlatan die zichzelf onterecht had verheven tot de adel (Soulié de Morant) en hij maakte een reeks onbewezen beweringen waar vertegenwoordigers van de Chinese geneeskunde niet mee akkoord gaan:

  • Soulié zou naar verluidt in 1901 de bevolking van Peking van cholera genezen hebben met behulp van zijn nieuwe acupunctuur techniek.
  • Voor zijn classificatie van meridianen en categorieën van acupunctuurpunten (bijvoorbeeld toniserende of verdovende punten) is er geen wetenschappelijke basis en er is totnogtoe geen bewezen therapeutisch effect voor.

Citaat: “Het maakt niet uit waar je prikt.” 

 

  Acupunctuur wordt in China al maar dan 1000 jaar beoefend. Het heeft echter gedurende de eeuwen aan belang ingeboet. In 1822 werd acupunctuur in China verboden door de Rijksacademie voor Geneeskunde en in de jaren daarop had het slechts een lage status. 

 

 Het enthousiasme voor acupunctuur dat Soulié met zijn rapporten in Europa en in de Verenigde Staten opwekte, zorgde ook in China voor een soort renaissance. Uiteindelijk is de status van acupunctuur in China gebaseerd op de reputatie in het Westen en verbonden met de financiële voordelen van het exporteren van acupunctuur (bijvoorbeeld seminaries, boeken, het materiaal). Citaat: "De reputatie van traditionele Chinese geneeskunde (TCM) is enkel gebaseerd op het enthousiasme van het Westen."

 


  Het artikel besluit: “Chinese acupunctuur heeft in het Westen, in tegenstelling tot in China, een disproportioneel grote, wetenschappelijk niet onderbouwde status bereikt. De doctrine van punt categorieën in het bijzonder is erg bedenkelijk. Gevolg is dat er geen relevantie is met bloedzuiger therapie (wat betreft het plaatsen van de diertjes).

 

 Discussie: In de bespreking van dit artikel wordt gesteld dat de “West-Oosterse” charlatan Soulié de Morant nooit belangrijk genoeg was om acupunctuur in de geneeskunde te introduceren, zoals in het artikel wordt beweerd. Soulié de Morant was naar verluidt niet echt een bekende naam in de Westerse geneeskunde. In de bespreking wordt het algemene belang van acupunctuur in China veel hoger ingeschat in vergelijking met de beweringen in het artikel.

 

 Verdere bijdragen tot deze discussie verwijzen naar de positieve klinische effecten van acupunctuur bij de behandeling van neurologische en orthopedische aandoeningen en bij chronische pijn syndromen.

 

 Wat behandelingen met bloedzuigers betreft, wordt in dit artikel aangetoond dat de specificiteit van acupunctuurpunten (uitgezonderd misschien het zogenaamde “misselijkheidpunt”) nog niet wetenschappelijk bewezen is. Ter conclusie kunnen we stellen dat het specifiek plaatsen van bloedzuigers op de acupunctuurpunten als een algemene behandelingstechniek niet aan te raden is. Ook hier is de ervaring van de therapeut in kwestie cruciaal.